18 Ocak 2011 Salı

kreş günlükleri


İki sabahtır Nevacık büyük bir mutlulukla gidiyor kreşe... ben de nasıl kuşlar gibi hür ve mutlu hissediyorum bilseniz!! Bazı anneler diyor ya hani annelik nerdeyse sürekli bir suçluluk duygusu hali diye, gerçekten de öyle! İnsan haklılığına ne kadar inandırsa da kendini, o vicdan azabı bırakmıyor yakasını.


Önce Pazartesi sabahı biraz mızırdanır gibi oldu, evden çıkmadan önce “ben okula gitmiiiicem” diye söylendi.. Eyvah dedim, yandık, okula gidince yine kıyamet kopacak diye korktum. Ama ne zaman ki okula yaklaştık bana “anne hadi sen işe git, baba da işe gitsin” demeye başladı. Dedim “Nevacım, okula bırakmayalım mı seni?”.. bir an düşündü, sonra “önce beni okula bırakın, sonra sen de işe git, baba da işe gitsin, ben çok okulda çok eğlenicem!!” İçi boş ya da ezberletilmiş cümleleler değil bunlar çünkü okuldan almaya gittiğimizde şakıyan minik bir kuş buluyoruz her defasında, öyle mutlu, öyle neşeli ki!!





Bu sabah evden çıkarken de hiç sorun olmadı, hatta bu sabah erkenden gelmişiz okula o gazla, hadi gidip Orta Kantin'de meyveli kek yiyelim dedik Neva’ya.. normalde okula götürebilmek için kullandığımız son karttır bu!! Yok dedi hanımefendi, ben okula gidicem!! Ohh, ne ala!!

Ama söyler misinz, insan böyle bir yeri sevmez mi?? Kompozit her sabah zorla sürükleyerek çıkarıyor beni buradan, bana kalsa tüm günü burada geçirebilirim : ) :)





1 yorum:

Evren dedi ki...

Cok guzel ya, ben de olsam ben de cikmam valla :)) Neva da nasil ciddi ciddi calisma yapiyor oyle, bayildim!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...