11 Temmuz 2010 Pazar

tamam mı devam mı?

Tam da ikinci çocuk için önce kocayı sonra kendimi ikna etmeye çalışırken Milliyet gazetesinin ana sayfasında çıkan bu haber reva mı şimdi?

Ne yalan söyleyeyim, en çok da tek çocuklu ailelerin hem çocuk sahibi olma hazzını yaşadıkları hem de çok çocuklu anne-babalara oranla kendilerine vakit ayırabildikleri için daha mutlu olmaları kısmına takıldım.

İşte haber:

Tek çocuklar bencil ve şımarık değil



TIME dergisi bu hafta kapağına “Tek çocuk mitini” taşıdı. Ekonomik krizle birlikte çok daha fazla ailenin tek çocukla yetinmeye başladığını söyleyen dergi, tek çocukların şımarık, bencil ve asosyal oldukları yönündeki önyargının kırıldığını yazdı. Tek çocuklarla ilgili olumsuz önyargıları ilk gündeme getiren Amerikalı psikolog Granville Stenley Hall olmuştu. Ancak Hall’un bundan 120 yıl önce tartışmalı yöntemlerle yaptığı araştırma şimdiye kadar defalarca yalanlandı.
Teksas Üniversitesi’nde eğitim psikolojisi profesörü olan Toni Falbo, 1970’li yıllarda tek çocuklar üzerinde yapılan 125’ten fazla araştırmayı yeniden inceledi. Bu araştırma tek çocukların çok çocuklu ailelerin çocuklarından farklı olmadığını ortaya koydu. Araştırma, en büyük çocuklarla birlikte tek çocukların da diğerlerine göre daha başarılı olduğunu gösterdi. ABD’de öğrencilerin matematik ve dil yeteneklerini ölçen ulusal bir sınavın sonuçları karşılaştırıldığında tek çocukların daha başarılı olduğu görüldü. Falbo’nun 200 araştırmayı incelediği ikinci çalışmasında da karakter özellikleri olarak tek çocukları diğerlerinden ayıran hiçbir şey olmadığı görüldü.

Daha çok imkânları var
Falba TIME’a yaptığı açıklamada “Bugüne kadar hiç kimse tek çocukların farklı olduğun kanıtlayamadı” dedi. Tek çocukların şımarık zannedilmesinin ana nedeni ailelerinin tüm imkânlarından tek başlarına yararlanıyor olmaları... Gerçekten de aileler ne kadar zengin ya da fakir olurlarsa olsunlar tek çocuklarına çok daha fazla maddi imkân sağlıyor ve vakit ayırıyor. Ancak psikolog Carl Pickhardt “Tek çocukların daha çok ilgi gördüğü doğru ama bu bencil ya da şımarık olduklarını kanıtlamıyor” diyor. Max Planck Nüfus Araştırmaları Enstitüsü’nün araştırmasına göre Almanya ve Avusturya Avrupa’da tek çocukların, çok çocuklu ailelerden daha fazla olduğu ilk iki ülke olacak.

İKİNCİ ÇOCUK İLK ÇOCUK İÇİN YAPILIYOR
PENSİLVANYA Üniversitesi’nden Samuel Preston doğurganlıkla ilgili bir araştırma yaparken insanların ikinci çocuğu yapmalarının ana nedeninin ilkini mutlu etmek oludğun fark etti. Preston “Ebeveynler ilk çocuklarına o kadar aşık oluyorlar ki onu mutlu etmek, onun tek başına olmasını önlemek için ikinciyi yapıyorlar. Nadiren kendi mutlulukları için ikinci çocuğu istediklerini söylüyorlar” dedi.

Çocuk için evlenen az
2007 yılında yapılan bir ankete göre evli çiftlerin üçte biri, evlenmenin ana nedeninin mutlu olmak olduğunu söylüyor. Çocuk sahibi olmak için evlendiklerini söyleyenler ise azınlıkta kalıyor. Sosyal bilimciler insanların tek çocuk yaptıklarında çocuk sahibi olmanın verdiği hazzı tattıklarını ancak kendilerine de vakit ayırabildikleri için çok çocuklu ebeveynlere göre daha mutlu olduklarını söylüyor. Danimarka’da 25 bin ikiz üzerinde yapılan bir araştırmada tek çocuğu olan kadınlar, çok çocuklu ikizlerine oranla daha mutlu olduklarını söyledi.

Yalnızlıktan korkuyorlar
ABD’de 2001 yılında yapılan bir araştırmaya göre tek çocukların en büyük sıkıntısı yaşlanan ebeveynlerine tek başlarına bakmak zorunda kalacak olmaları. Birçoğu bunda yetersiz olacaklarından korkuyor. Ayrıca ebeveynlerinin ölümünden sonra ailenin kalan tek üyesi olacak olmaları da tek çocukları üzüyor.

8 yorum:

Adsız dedi ki...

ben Doruk dogmadan once, mutlaka 2 cocuk diye atip tutanlardanim. Doruk dan sonra ise; hem psikolojik / fizyolojik olarak ayni ilk 6 ayi kaldirabilecegimden emin degilim :) hem de kendimce baska sebeplerim var simdi.
İlk cocuklari nispeten kolay/melek/kitap bebek olanlar ve kardesleri ile arasi iyi olanlar ikinci mutlaka diyorlar, ben buna katilmiyorum, kardesimle cok az gorusurum ama kardesim kadar cok sevdigim cok onemli 2 arkadasim var hayatimda. Kan bagi ile olmuyor bence bu isler yani.
Simariklik konusuna da katiliyorum, sonucta gercek hayatta da tek cocuk buyumus ve gayet normal :) arkadaslarim var.
Biz yokuz yani :)
Sevgiler, kirazsevdasi.

Hülyanın Tunası dedi ki...

daha iyi maddi imkanlarım ve haliyle haftanın 2-3 günü temizliğe, yardıma gelenim olsa, arabama atlayıp her istediğim yere bebeğimi gezdirebilsem, iş-güç düşünmesem, az da olsa anneanne babanne desteğim olsa 2.yi yapardım. ama hepsi namümkün ve benimki de tek çocuk olarak kalacak gibi

Sen Gelince dedi ki...

Ben de daha doğurmadan ikinci çocuğun pazarlığını yapardım eşime... O tek çocuk ve tek çocuk fikrine yatkın... Benim çok bağlı olduğum bir kardeşim var ve bir çocuğa bırakılabilecek en güzel mirasın bir kardeş olduğuna inanlardanım... Eşim şımarık olarak büyümemiş ama tek çocuk olmanın ayrı bir yükü var omuzlarında kendisi kabul etmese de... Ve anne babanın da tek çocuk olduğunda ayrı bir bağımlılığı... Ama gel gör ki Nilsu'dan sonra buna cesaret gösterip gösteremiyeceğimden emin değilim... Hangi kararı verirsem pişmanlık yaşayacakmışım gibi geliyor:(

elfeyp dedi ki...

Tek çocuk olan bir eşe ve arka arkaya 2 minik bebeğe sahibim, ikisi için de atıp tutabilirim :P

Maddi-manevi destekçileriniz varsa 2. çocuk yapılabilir bence.
Tek çocuğun anne-babasına karşı sorumlulukları çok daha fazla oluyor. Mesela eşim turda olduğunda onlarla ilgili tüm sorumluluğu üzerimde hissediyorum. Bir erkek kardeşi olsaydı ya da kız farketmez, çok daha farklı olabilirdi..

Tek çocuğun ikiz çocuk bakmaktan daha kolay olduğunu anlamak için sosyal bilimci olmaya gerek yok. Tabii ki daha zor, masraflı, yorucu vs ama beraber oyun oynamaları, çekişmeleri, paylaşmalarını izlemek tüm o zorlukları unutturuyor.

Ama şöyle de bir söz var,
'Bu dahil tüm genellemeler yanlıştır..!'

Bir de aslında hiç kimsenin fikri senin ve eşinin kararından önemli değil.
Öptük :)

olmadık işler peşinde dedi ki...

durmak yok yola devam:)))
bir tane daha Neva'yı kim istemez??

saricizmeli dedi ki...

Durmak yok yola devam yazmak için girmiştim ki, yazılmış bile:)

2. yi pek çok nedenle istiyorum. Ama ilk acemiliği bırakıp tadını çıkarmak için de istiyorum.

Bir arkadaşım, ilk çocuğu kollamaktan hiç sevememişiz der.

3 doğum istemiyorum, ama 3 çocuk ne hoş olurdu. Ailede de ikiz bir annemin dedesi var (ki anne tarafından aktarılıyormuş sanırım. çizdik bu nedenle).

Evren dedi ki...

Valla ben rahatladım bu yazıyı okuyunca. Benim böyle bir isteğim yoktu zaten ama hep YavruSu için yapmak gerekir diye düşünüyordum. T. istiyordu ama o da imkanlarımız kısıtlı olduğu için zor diyordu. Neyse gerek kalmadı artık bunu düşünmeye :) Aileden ve çevreden gelecek bir dahaki uyarıya kadar bu konuyla ilgili reseptörlere tatil verdim, oh ya :)))

senem dedi ki...

Yaw hayat ne zor. Bir rahat yüzü göremiyor insan. Okul, iş, evililik, çocuk, işte ilerleme baskılarının son noktası ikinci çocuk. Yapmışım işte ilkini mis gibi... sağlıklı, mutlu bir çocuğumuz var ama içim içimi yiyor. İkinciyi de istiyorum ama ne zaman, nasıl? ikinci olursa bakabilecek miyiz, benim doçentlik nolucak vs vs.

Şaka bir yana, çocuk bakmak çok zor hakikaten ama ben yine de ikinciyi istiyorum. Neva evde yalnız kalmasın, evin içinde bir sırdaşı, oyun arkadaşı, gerektiğinde bize karşı cephe alabileceği bir silah arkadaşı olsun istiyorum :) Evet kan bağı yakın olacakları anlamına gelmiyor illa ki ama ihtimaller çok yüksek. Üstelik ikinci çocuğu sadece Neva için değil kendim için de istiyorum. Yeniden heyecanla beklemek, bebekli bir anne olmak, yeniden emzirmek, bebek alışverişi yapmak istiyorum. Biraz daha genişçe bir aile olmak istiyorum.
Ama eş desteği şart. İkimiz de ikna olmadıkça zor. Görücez bakalım. ;-)

Yorum yapan hepinize çok teşekkürler.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...