26 Mart 2008 Çarşamba

5.aya girerken (17+1)


Bebekleri, çocukları ömrüm boyunca hep çok sevmişimdir. Arkadaşlarımın, aile dostlarının, komşuların, tanıdıkların ve hatta tanımadıkların bile bebekleri ile uzun uzun ilgilenmiş, sevmiş, bakmışımdır. Bebek ve çocuk bakımı hakkında teorik olarak neredeyse çocuk doğurup büyütmüş bir anne kadar bilgiliyim. Amerika’dayken bir arkadaşımın doğumunda odada bulunmuş, bebeğini doğar doğmaz ilk ben görmüştüm. Daha birkaç saat önce doğmuş olan bir bebeği bile hiç çekinmeden ve gayet ustaca kucağımda tutabilirim. Sokakta yanımdan bebekli biri geçse, ne yapıp edip o bebeği görmek, sıcaklığını hissetmek isterim. Birinin çocuğu olduğunu duysam, tüm ayrıntıları öğrenmeye çalışırım. Durum böyle olunca hayatım boyunca sahip olduğum tüm hedefler bir yana, çocuk sahip olma isteğim/hedefim bir yana olmuştur haliyle. Ve iste şimdi bir bebek bekliyorum, kendi bebeğimi, annesi olacağım çocuğumu. İnanılmaz birşey. Ama yine de tahmin ettiğim, beklediğim türde bir duygu yoğunluğu yaşamıyorum sanki. Neden bilmiyorum. Gerçi hamileliğimin her dakikasının tadını çıkartmaya çalışıyorum. Bu durum sanki dünyada ilk defa benim başıma geliyormuş gibi, çok ama çok özel bir durummuş gibi muamele ediyorum geçtiğim her aşamaya. Neyse ki yanımdaki arkadaşlarım ve kendi blogum ve diğer bloglar sayesinde bunun tadını da doyasıya çıkarıyorum. Ama şimdilik sanki hamilelikten ötesini düşünemiyorum. İçimdeki çocuğa yoğun bir sevgi ve heyecan duyduğum anlar doktor kontrolü sırasında çekilen ultrason DVD lerini eve gelip de yalnız başıma tekrar tekrar izlediğim anlar. Sanırım hala inanamamanın verdiği bir kayıtsızlık bu, değil mi? İşte bu sebeple içimdeki kuzunun kıpırtılarını, tekmelerini hissedebilmek için çokkk sabırsızlanıyorum.

Doktor randevumuz yarın. İlk defa arayı bu kadar açtık. Çok heyecanlıyım. Yarın üçlü test yapılacak ve inşallah bebeğimizin cinsiyetini de kesin olarak öğreneceğiz. Bu arada geçen hafta yaptırdığım toxoplasma testi bir kez daha temiz çıktı, çok ferahladım. Tam kan sayımı ve idrar tahlili sonuçları da son derece iyi görünüyor.

2 yorum:

mucizenin annesi dedi ki...

çok normal böyle kafanın karışık olması..herşeyi akışına bıraıp keyif almaya çalışmayı dene..ben öyle yapıyorum en azından..umarım testleri de iyi çıkar..

hareketler içinse bekle derim.zamanı gelince onlar kendilerini hissettiriyolar..bak biz daha yeni yeni başladık..

sevgilerimle.

Meltem :-) dedi ki...

senemcim mail adresim meltkumtepe@gmail.com eğer bana bir mail atarsan sana sitem için davetiye göndericem çünkü artık sayılı kişiler tarafından erişim sağlanmasını istiyorum,sevgiler

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...